سجده های طولانی

یکی از کنیزان امام رضا علیه السلام می‏گوید: با تعدادی از کنیزان کوفه خریداری شده و به قصر مامون منتقل شدیم، در آنجا گویی در بهشت‏بودیم و از خوراکیها و آشامیدنیهای خوب بهره‏مند بودیم. پس از آن، مامون مرا به امام رضا علیه السلام بخشید، هنگامی که به خانه امام علیه السلام رفتم، همه آن نعمتهای مادی را که در خانه مامون داشتم از دست دادم. از آن پس، هر شب برای نماز شب بیدار می‏شدیم... تا اینکه امام مرا به عبدالله بن عباس بخشید. 

وقتی به خانه او وارد شدم، گویی به بهشت جدید داخل شده‏ام. 

راوی می‏گوید: از او درباره امام هشتم سؤال کردیم، او گفت: «کان اذا صلی الغداة - وکان یصلیها فی اول وقتها - ثم یسجد فلا یرفع راسه الی ان ترفع الشمس; [1]  امام علیه السلام وقتی نماز صبح را می‏خواندند - ایشان همیشه نماز صبح را اول وقت می‏خواندند - به سجده می‏رفتند و تا طلوع خورشید سر از سجده برنمی‏داشتند.» 

پی نوشته :

[1] همان، ص‏89 - 90.
کلیه حقوق این وب‌سایت متعلق به بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (ع) می‌باشد.