انس با نماز

اباصلت می‏گوید: به «سرخس‏» و خانه‏ای که امام رضا علیه السلام در آن محبوس شده بود رفتم و از دربان اجازه خواستم تا نزد امام بروم. گفت: نمی‏توانی نزد او بروی. گفتم: چرا نمی‏توانم؟ او گفت: «لانه ربما صلی فی یومه ولیلة الف رکعة وانما ینتقل من صلاته ساعة فی صدر النهار وقبل الزوال وعند اضطرار الشمس، فهو فی هذه الاوقات قاعد فی مصلاه ویناجی ربه; به خاطر اینکه امام در روز و شب هزار رکعت نماز می‏خواند و فقط یک ساعت در ابتدای روز و یک ساعت قبل از ظهر و ساعتی نیز به هنگام غروب خورشید نماز می‏خواند. او در این اوقات در سجده گاهش نشسته است و با پروردگار خویش مناجات می‏کند.» 

اباصلت می‏گوید: از او خواستم که در این اوقات برایم اجازه ورود بگیرد و او نیز چنین کرد و بر امام علیه السلام وارد شدم، در حالی که در تفکر بود.» [1] 

پی نوشته :

[1] عیون اخبار الرضا، شیخ صدوق، همان، ج‏2، ص‏183 - 184; بحارالانوار، مجلسی، همان، ج‏49، ص‏91.

کلیه حقوق این وب‌سایت متعلق به بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (ع) می‌باشد.